Integreren van een schaduwzijde

Gister zag ik in Azië, de Pauw & Witteman uitzending met B. Habot, B. Hendriks, G. Jellesma en H. de Waal een uitzending waar ieder vanuit zijn eigen onderwerp kritisch het onderliggende systeem bespraken.

Door kritisch de media en de informatie over de diverse problemen, die er op dit moment actueel zijn, te volgen kan er eigenlijk niet meer ontkend worden dat we op nationaal, internationaal en op Global niveau problemen ervaren.

Hetgeen ik me afvroeg was, of ze grotendeels veroorzaakt zouden kunnen worden door de dominante denk- en werkstructuur die ten grondslag liggen aan de desbetreffende cultuur?
Kijkend naar de problemen in:

• De politiek met zijn ambtelijke bureaucratie en de uitvoering en het beheer ervan,
• De juridische toegankelijkheid en de kwaliteit van de rechtspraak.
• Het onderwijs en het beheer van de onderwijs instellingen.
• De toegankelijkheid en de uitvoering van de gezondheidszorg en invloed van de farmacie hierop.
• Het MKB en de groot industrieën en de productie processen en de invloed van het bancaire-
systeem en de economisch invloed die er vanuit gaat.
• En als laatste de hedendaagse ecologie m.b.t. milieu vraagstukken die grotendeels op micro, meso en macro niveau ervaren worden.

Valt het mij op dat het onderliggend probleem, zo lijkt het, te moeilijk is om aangepakt te worden en er overal een algemene afschuifmethode gehanteerd wordt. Is het omdat het te onduidelijk is of omdat het te veel kost om het werkelijke probleem daadwerkelijk onder ogen te zien?

Doordat men steeds weer de last van het probleem afschuift op voor de hand liggende oplossingen, gemakkelijke oplossingen, die in eerste instantie buitengewoon efficiënt lijken worden feitelijk enkel de symptomen verzacht. Het eigenlijke onderliggende probleem binnen het onderwijs, de overheid, de gezondheidszorg, het MKB en de groot industrieën blijven in deze geheel onveranderd.

Wat volgens mij verhult wordt is, dat de onderliggende werkelijke problemen onopgemerkt verergeren. Maar omdat de symptomen door de afschuif- en uitsluitingsmentaliteit in eerste instantie lijken te verdwijnen, is het een issue dat op korte termijn opgelost lijkt te zijn. Door het gemis van lange termijn strategieën en de gemaakte “tijdelijke” oplossing ontstaat er onrust.

Direct vraag ik me dan af of de mogelijkheden die er nog waren om het onderliggende probleem op te lossen verloren zijn gegaan? Met alle gevolgen van dien.

Mensen die door kritisch te zijn buitengesloten werden en als de vijand werden gepercipieerd, worden niet meer gehoord. Het lijkt alsof de feiten binnen de verschillende werkvelden op de bekende patriarchale wijze verwerkt worden.

Afwijkende denkwijzen worden belachelijk gemaakt en mensen worden de mond gesnoerd om onrust te voorkomen. Hierdoor missen organisaties wel de mogelijkheid om op hun eigen schaduwzijde geattendeerd te worden en verliest men de mogelijkheid om acties te ondernemen waar men anders de handvatten voor hadden gehad. De structuren waar men niet over nagedacht heeft houden hun zo gevangen. Waardoor mogelijkheden die misschien tegen hun huidige intuïtie ingaan wellicht tot de werkelijke oplossing zouden leiden.

Reflecteren op de financiële crisis geeft aan dat het financiële systeem nu wel de symptomen bestreden heeft. maar tegelijkertijd blijkt het niet in staat te zijn kritisch te reflecteren op zijn eigen schaduwkant. Met als gevolg dat we in een loep zitten. Zie de documentaire Inside Job – Exposing economic crisis shocking truths produced and directed by Charles Ferguson of http://www.imdb.com/title/tt1645089/
Door deze documentaire besef je dat het kunnen integreren van een schaduwzijde van een systeem of organisatie van “sustainable” belang is.

Zou het werken vanuit conformisme, dat enkel gericht is op “arbeid en productiviteit” en het niet kunnen omgaan met de schaduwzijden, of het niet kunnen omgaan met kritiek op het dominante systeem de bottleneck kunnen zijn om de eerder beschreven problemen te kunnen handelen?

Of is het doordat er veelal een patriarchaal standpunt als uitgangspunt genomen wordt, vraagstukken gepolariseerd worden waardoor het een retorische spel voor de elite lijkt te zijn?

Kijkend naar de onderliggende verhoudingen tussen de verschillende stakeholders, zie Mitchell, Agle, Wood, 1997 model van Power, Proximity /Legitimacy, Urgency / Importance, wordt het zichtbaar dat, op dit moment, de onopgemerkte onderliggende problemen verergeren. De kans bestaat, in mijn opinie, dat men de mogelijkheid gaat verliezen, om de onderliggende problemen op te lossen.

Mijn inziens ligt de oplossing van deze problemen dan ook in een vernieuwde intellectuele- en informatiemanagement aanpak en is het daarnaast ook een morele uitdaging!

* Peter M. Senge The Fifth Discipline, The Art & Practice of the Learning Organization, 1992 Broadway Business

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s