Waarom we nog doen wat we doen?

Vandaag, 6 mei 2011, hoorde ik Jaap de Hoop Scheffer op BNR een uitspraak doen, namelijk dat de media niet steeds een podium zou moeten bieden aan de uitspraken van Dhr. Wilders die hij rond 1, 4 en 5 mei had gedaan. Zijn advies was kort samengevat, zo nu en dan gepaste radiostilte.

Wat zegt hij eigenlijk met zijn advies? En is dat werkelijk dan zo werkzaam? Voor wie dan? Of belanden we juist door die geënsceneerde radiostiltes van de regen in de drup?

Ter informatie een radiostilte, of beter een cordon sanitaire want dat was zijn advies in deze,is een techniek waarbij men een ongewenste of gevaarlijke situatie probeert te isoleren door er een beschermende kring rond te leggen. Namelijk een van stilte.

Wikipedia ……In de binnenlandse politiek spreekt men van een cordon sanitaire als men een groep of een initiatief consequent negeert en weigert bij zaken te betrekken. Hoewel het hetzelfde beoogt, is het het tegenovergestelde van repressieve tolerantie heeft de bedoeling een persoon of groep buitenspel te zetten.

Enfin, volgens sommigen is deze tactiek niet democratisch. Dan is er nog een repressieve tolerantie techniek, waarbij ideeën die voor de heersende macht ongewenst zijn juist een plaats wordt gegund om ze zodoende onschadelijk te maken. Men tolereert het omdat men hoopt dat daarmee het effect verloren gaat.

In de jaren zeventig gebruikten autoriteiten dit middel om maatschappelijk verzet te institutionaliseren en zo uit te hollen. Repressieve tolerantie is dus geenszins tolerantie maar een strategie om niet-getolereerde ideeën te bestrijden.
Het lijkt me dat dit een typisch lineaire denkwijze is om een probleem, een issue, een verschil in mening of in beleving, een afwijkend idee, of persoon of groep buiten spel te zetten.

Volgens Mijnd Huijser & Danaë Huijser, Managing Mindsets* is het dat spanningen binnen en tussen organisaties of in de maatschappij vaak leiden tot verlies aan productiviteit. De kunst volgens hun is dan ook van de werkgever, of bijvoorbeeld hedendaagse media of politiek om die spanningen juist productief te maken.
Door er zo naar te kijken ontstaat er een andere dynamiek, die volgens mij veel interessanter is dan elkaar dood zwijgen of elkaar het graf in te pesten, toch?

Terug naar de oproep van Jaap de Hoop Scheffer, de inmiddels 63 jarige doorgewinterde CDA politicus, om geen podium te bieden aan…., in mijn beleving staat deze oproep dan ook haaks op hoe we inmiddels met de hedendaagse media kunnen omgaan.

Namelijk, we kunnen al eindeloos met elkaar in discussie blijven gaan. De diverse forums en reacties op de verschillende nieuws sites tonen het bewijs aan.

Het vragen aan elkaar stellen… als wat maakt dat je zo denkt, of hoe komt het zo dat je deze gedachten zo hebt ontwikkeld….. zijn dan nog wel utopie maar kom ik zo nu en dan wel tegen.
Wat blijkbaar wel belangrijk blijft is dat we elkaar willen blijven begrijpen en de productiviteit ervan blijven opzoeken. De techniek maakt het wel mogelijk om antwoorden te krijgen op de hedendaagse vragen. Het is meer of je het antwoord wel aankan, want dat is een geheel andere discussie. Net zo als de perceptie van de boodschap van de persoon….

Elkaar willen blijven begrijpen en de productiviteit ervan blijven opzoeken lukt alleen als mensen de verschillen in visies gebruiken om van elkaar te willen leren en naar nieuwe oplossingen willen zoeken. En daar zou wel eens de schoen kunnen wringen. Want dat vereist een ander gedrag, een ander strategie, een andere techniek ……kortom het lijkt alsof we stuiten op een moment van noodzakelijk maatschappelijke innovatie.

Want als we dat gaan doen wordt de wereld niet meer zo lineair. Er is dan geen sprake meer van één visie die geldend is ….ook al zouden sommige daar uit gemakzucht graag naar terug verlangen, alleen al omdat het gemakkelijker te managen is.

De wereld is door de technologie veel interactiever geworden. We zijn hoe dan ook veel multi-cultureler en wereld omvattender gaan denken. Door Google, Twitter, Hyves, Facebook, Wikileaks…Amazon ect. zijn we snel op de hoogte van rampen en successen. Hoeveel mensen keken er wereldwijd naar het huwelijk van Prins William & Kate?

Vanuit multi-channeling en de interactieve cross mediale mogelijkheden is het mogelijk om de boodschap over de verschillende media typen te verzenden. Dat is toch echt een ander concept dan die van de boekdrukkunst, waarbij er automatisch ingecalculeerd werd dat sommige manuscripten de boekenplank niet zouden halen of de tand destijds niet zouden doorstaan. Wat er wel was werd bijzonder waardevol……en dat wordt door de hedendaagse techniek anders….platvloerser….democratischer?

Het denken in de polariserende welles-nietes of ik-heb-gelijk, jij-hebt-ongelijk spelletjes kan en gaat de hedendaagse ontvanger steeds meer zelf bepalen en of deze wel die boodschap wil ontvangen. Met alle verantwoordelijkheid van dien. Vandaar dat het van belang is dat informatiemanagement en het kennen van je eigen communicatieprofiel een hogere prioriteit dan dat deze nu heeft zou moeten krijgen.

Door al die mogelijkheden aan techniek wordt de wereld niet meer lineair maar zijn we steeds meer genoodzaakt om er systemisch naar te kijken, zoals Peter Senge in zijn boek “De vijfde discipline” aanhaalt. “We worden genoodzaakt te kijken naar de cirkels van causaliteit” (oorzaak en gevolg) blz. 75.

De schrijvers van het boek Managing Mindsets* slaan dan ook de spijker op z’n kop als ze het hebben over de complexiteit van de culturele diversiteit en daar juist de verrijking voor de zakenwereld en de samenleving in zien.
De kunst is wel dat men dan ook die vaardigheid moet bezitten om dat te kunnen gebruiken en dat is gezien de conservatieve tendens van tegenwoordig een groot vraagteken. Want de meerwaarde, de “added value”, ontstaat niet vanzelf. Daar moet je echt wel met z’n allen iets voor gaan doen.

Menig streven sterft in schoonheid door verkeerd begrepen gedrag. Verschillen in nationale, professionele of organisatieculturen kunnen fusies doen stranden, projectteams lamleggen en veranderingsprocessen stremmen. Of te wel, er kan niet samengewerkt worden. Hoe herkenbaar is dat? Zij geven aan dat het niet zo hoeft te gaan. Door te onderkennen dat cultuurverschillen van invloed zijn en te onderscheiden welk gedrag persoonlijk of cultureel bepaald is, komt de meerwaarde van diversiteit binnen bereik. En komt het woord consensus niet op nr één te staan. Is dat verfrissend?

Het woord diversiteit is dan opeens een groot scharnierpunt voor de media naar de ontvangers. En stel ik me direct de vraag in hoeverre is men in de media nog voldoende onderscheidend? Want de kijkcijfers zijn daarin perverterend. Massa communicatie en diversiteit lijken meer een eenvoudige vertaling van veel en verschillend.

Multi-channeling en interactieve cross mediale mogelijkheden lijken dan al heel wat te doen met een en dezelfde boodschap. Maar blijven grotendeels nog eendimensionaal. Afwijkende meningen worden niet ten tonele gebracht omdat…… ???

En juist daarin, lijkt me, heeft de media een nieuwe missie en uitdaging voor zich liggen. Om professioneel en voldoende podium te bieden aan al die verschillende informatie. De vraag is in die context wat is professioneel?

Onlangs, toen ik onderweg was naar Azië, kreeg ik een ongelooflijke hoeveelheid aanbod van infotainment om de tijd door de komen. In die context vond ik het schitterend dat er zoveel keuze was. Lopend door het vliegtuig zag ik hoe niemand op hetzelfde moment naar hetzelfde beeld keek. Ik kreeg hierdoor het besef dat er dus ook zoveel verschillende behoeften aan boord waren en er geen een hetzelfde was.
Ooit heeft er iemand van het bestuur van die vliegmaatschappij besloten dat iedere passagier zijn eigen keuze kan gaan maken. Dat op zich was al een kleine revolutie / evolutie. tien jaar geleden was dat nog ondenkbaar.

Waarom het veranderd is komt waarschijnlijk doordat er een interessant businessplan achter heeft gezeten waarin vast duidelijk werd gemaakt dat het winst oplevert om diversiteit aan infortainment aan te gaan bieden.
Dat het kon was doordat er iemand het lef heeft gehad het lineaire business idee van infotainment in de cabin op intercontinentale reizen los te laten. En de ontvanger zelf te laten bepalen wat deze op welk moment aan infotainment wilden consumeren. Aan de andere kant gebeurd er ook iets bij de ontvanger, want wat kies je? Je moet opeens een actieve informatie consument worden…brrr.

En wat als we dat concept doortrekken naar de strategie van Jaap de Hoop Scheffer’s oproep, die van een cordon sanitaire, door geen podia te bieden of door repressief tolerant te zijn. Daarmee de ander die cultureel anders is monddood te maken?……Wat als dat eigenlijk niet meer van deze tijd zou zijn?
Wat als we dat tot een zwaar verouderde lineaire oplossingen bestempelen?
Het is net als die oude huistelefoon die nog een verbindingsdame nodig had ipv de mobiele telefoon die we op elke plek in de wereld op elk moment kunnen gebruiken.

Wat als we die oproep van Jaap de Hoop Scheffer zien als een oplossing uit een tijd waar zaken nog niet digitaal en interactief of cross mediaal waren?

Onbevooroordeeld naar elkaar luisteren is makkelijker gezegd dan gedaan. Zeker wanneer professionele waarden botsen en de onderliggende verschillen in professionele waarden niet blootgelegd worden. Dan blijkt dat de meerwaarde van diversiteit onbereikbaar blijft. Ligt daar niet ook een taak voor de media?

‘Vrijheid’ is een belangrijk concept, dat uitgaat van een gekende culturele identiteit. We voelen ons vrij als we “onze” culturele identiteit kunnen uitdrukken en als die gewaardeerd wordt – of in ieder geval niet afgestraft. Welke rol hebben we met z’n allen hierin?

Daarom is in mijn opinie, het aanleggen van een cordon sanitaire of het inzetten van repressieve tolerantie niet meer van deze tijd! Hoe vervelend ik de uitspraken van Dhr. Wilders ook soms vind. Daarom is de oproep van Jaap de Hoop Scheffer, hoezeer ik ook in zijn persoonlijke integriteit geloof, tegenstrijdig in wat hij eigenlijk wil? Bereiken we door dat wel te doen enkel onderhuidse woede, die op een ander moment wel weer tot uitbarsting zal gaan komen?…. En dan krijgen we te maken met die cirkels van causaliteit…oorzaak en gevolg!

Daarom is het belangrijk dat de media ook inhoudelijk moet blijven innoveren en z’n werk moet blijven doen door mensen een divers professioneel podia te blijven bieden. Daarom zijn er mensen met lef, kennis en vaardigheid nodig die professioneel de behoefte aan diversiteit kunnen begeleiden, kunnen coachen ipv uitsluiten en discrimineren! Het debat durven aan te gaan en durven divers te communiceren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s