Angst leidt tot verandering!


De gebeurtenissen van de afgelopen week leken op een puist die openbrak, mensen die geconfronteerd werden met bijna onverteerbare informatie. We kregen een overload aan geweld te verwerken dat te danken was aan ultra rechtse gedachtegoed. Het Oslo-Utøya, Anders Breivik- drama en voor Nederlanders betekende dat ineens, zomaar uit het niets, de confrontatie met onder andere dat Wilders een inspiratiebron voor hem was geweest. En dat deed iets met ons allen….

Wat op viel was dat  iedereen binnen het politieke spectrum er al dan niet terecht een plas over wil doen. Vandaar dat het goed is dat internet hiervoor een platform biedt. Democratischer kan het dan ook bijna niet, zou je zeggen. Tot dat het verlies van de belangen geteld worden. De visie die al dan niet vanuit die verschillende belangen en perspectieven geuit werden zorgden er wel voor dat wat er is / was, de issues die spelen en speelden, dat ze iets transparanter en inzichtelijker door werden. Verteerbaar bleef de hele materie dan ook nauwelijks.

Wat wel opvalt is de enorme betrokkenheid van mensen, al dan niet in eigenbelang. Een aspect is wel duidelijk geworden “angst leidt tot verandering”, zowel ogenblikkelijk als op langere termijn. De vraag is, welk deel van dat wat gebeurd is hoort in Noorwegen en welk in Nederland? Wat hoort bij wie? Wie zal hoe moeilijk ook niet kunnen wegkijken of het nonchalant onder het tapijt kunnen vegen.

Het gedrag dat angst veroorzaakt, kan worden onderdrukt door bijvoorbeeld harder en brutaler te gaan schreeuwen, een mooi amusant voorbeeld is onder andere @bertbrussen. In zijn werk zie je de positieve intentie vanuit een specifiek perspectief en uiteraard ook vanuit eigenbelang dat hij graag mensen en ideeën met elkaar verbind.

Wat bijzonder is dat door het te polariseren in goede of slechte elementen uit de omgeving die met die angstaanjagende gebeurtenis geassocieerd worden aversie opgeroepen kunnen worden. Waardoor mensen elkaar gaan buitensluiten, een strategie die funest is om angsten die maatschappelijk zijn te verminderen. De aversie die dan weer vervolgens op individuele mensen of groepen geprojecteerd kunnen worden veroorzaken in het publieke domein stress. Het gevolg is dat fysiologische mechanismen die bij de reacties komenkijken een belangrijke impact op het gedrag en op het geheugen van het individu en groepen heeft.

Want voor angstaanjagende gebeurtenissen worden we meestal niet op voorhand gewaarschuwd en ze vragen meestal om onmiddellijke aandacht. Zeker als op de dreiging gedurende lange tijd kan worden geanticipeerd zonder dat het er mee gepaarde gevaar reëel wordt, kan dat blijvende angst en chronische stress tot fysieke slijtage, psychische passiviteit en depressie leiden.

Dus de vraag is wie zal naar aanleiding van het Oslo-Utøya, Anders Breivik en voor Nederlanders de confrontatie dat onder andere Wilders een inspiratiebron-was-drama, hier nu in Nederland eigenlijk z’n verantwoordelijkheid moeten gaan nemen?

Wie zou er voor een groter veiligheid gevoel hier in Nederland communicatief nu moeten inbinden en wiens stem zou publiekelijk meer te horen moeten zijn, zonder dat we over elkaar heen gaan rollebollen.

Want de vraag is ook, willen we de verandering die door te doen wat we tot nu toe gedaan hebben wel met z’n allen? Een oproep van de Noorse minister president om nav het drama met z’n allen te gaan voor meer democratie is dan ook een gepast antwoord.

Wat willen we hier in Nederland?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s