Wanneer werkt deugden ethiek en wanneer niet?

In “Het wrede brein” van Kathleen Taylor staat een van de vele klassieke vraagstukken die je tegen kunt komen als het gaat over deugd ethiek (hoofdstuk 5 “Hoe ontstaan emoties” blz 151. Iemand moet een keuze maken, kortom iets prioriteren en dat kan ten koste van iets dat ook wezenlijk voor de persoon in kwestie gaan)

Enfin, ik ben er dus nog niet uit want de diverse boeken rondom deugd ethiek en integriteit kunnen zo nu en dan aanmatigend met een overall toon of voice nogal die belerend, paternalistisch zijn. En conceptueel zo nu en dan bijna tegen het extreem christelijke gedachtegoed aan schurken zelfs als ze in 2011 geschreven zijn kan dat nog de boven toon hebben.

De kennis die ze dan ook vaak willen overbrengen is dan ook verstikkend en eigenlijk niet meer helemaal van deze tijd. Met name als er dan ook nog tips geven worden is het sluitwerk die bij mij de druppel van de emmer kan doen overlopen. Waardoor deze literatuur in z’n geheel niet aan mij besteed is.

Persoonlijk ervaar het dan ook niet als inspirerend en hedendaags. De conservatieve zendelingsdrift die je dan in de ondertoon ervaart verbleekt soms bij de kolonialistische kijk op de mens uit begin 1900. En dan lijkt het op sommige momenten wel dat deze schrijvers op geen enkele wijze gereflecteerd hebben op wat de hedendaagse issues zijn.

Als ik op deze wijze voor het eerst met ethiek te maken zou hebben gekregen, zou ik het belang ervan niet meer oppakken. Dit terwijl ik het belang ervan wel degelijk ervaar.

Maar misschien ben ik meer de Foucault aanhanger.  Die in zijn gedachtegoed de sturing rondom het thema ethiek veel meer focust op het eigen morele besef en ontwaken. Iets wat in mijn beleving meer aansluit bij de hedendaagse behoefte en zoektocht van de mensen van nu.

Mijn persoonlijke beleving is dan ook, met alle respect voor de intentie van de diverse schrijvers met hun aanbevelingen vaak onder het kopjes “aan de slag”  dat het eigenlijk aantoont dat ze weinig binding hebben en maken met wat er in de maatschappij speelt. Het lijkt er meer op dat men een exercitie heeft gepleegd om het ego maar weer eens op te poetsen.

In de kern betekend deugd ethiek dat zij de logica van het doel (telos) volgt. Maar wat is het doel? Geld, samenwerken, gezond leven  ect…Ze veronderstelt ook dus dat mensen altijd handelen omwille van een doel, dat ze beoordelen als het goede. Maar is dat ook in een netwerk samenleving? Hoe zit het dan als men zich niet meer bewust is van de keten geïntegreerdheid waar men in deze samenleving wel ook al is men zich niet bewust ervan altijd deel van uitmaakt.

Zouden mensen dus in hun handelen altijd gericht zijn op een goed? Is dat niet typisch post industrieel denken?

Volgens de deugen ethiek zou het hoogste goed het uiteindelijke doel van het handelen zijn. Zou die gedachte dan niet ook een postindustrieel conceptueel uitgangspunt zijn dat eigenlijk op sterven na dood is?

Want als we kijken naar de huidige ecologische en menig economisch issue dan is het handelen verbonden met consumeren. Zou het niet handelen dan op een bepaald moment een veel groter geluk kunnen opleveren en dus een groter deugd zijn?

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s